Επομενο
2102231624 - info@organametrisis.gr - 9:00 με 18:00
2102231624 - info@organametrisis.gr - 9:00 με 18:00
Spot Drilling

Spot Drilling

Γεια χαρά! Σεντόνι σήμερα, με κάποια βασικά για την τεχνική του spot drilling· στα ελληνικά λέγεται ποντάρισμα, μάλλον καταχρηστικά.
Πρόκειται για το ρηχό, επιφανειακό τρύπημα που εκτελούμε πριν το κυρίως τρύπημα, προκειμένου να εξασφαλίσουμε πως το κανονικό τρυπάνι θα πάει εκεί που θέλουμε εμείς κι όχι εκεί που θέλει αυτό.
Η λογική πίσω από τη διαδικασία αυτή είναι πως χρησιμοποιούμε ένα κοντό, και με ελάχιστη ελίκωση τρυπάνι, το οποίο είναι πολύ πιο άκαμπτο από το συμβατικό τρυπάνι, προκειμένου να εξασφαλίσουμε πως δεν θα περπατήσει στην επιφάνεια του τεμαχίου. Τελικός στόχος είναι να δημιουργήσουμε στην σωστή θέση έναν ρηχό "κρατήρα", που θα λειτουργήσει σαν “οδηγός” για το τρυπάνι που θα ακολουθήσει.
Έχοντας κατά νου πως τα τρυπάνια κεντράρουν πάνω στο τεμάχιο χάρη στη μύτη τους (chisel edge) ο ρηχός κρατήρας πρέπει να έχει περιεχόμενη γωνία μεγαλύτερη από αυτήν του τρυπανιού που θα ακολουθήσει.
Αυτό θα εξασφαλίσει πως θα είναι η μύτη του τρυπανιού αυτή που θα αγγίξει πρώτη το τεμάχιο (και μάλιστα στον πάτο του κρατήρα) και έτσι θα κεντράρει σωστά. Αν η γωνία είναι μικρότερη ή ίση, θα ακουμπήσουν οι κοπτικές ακμές στα τοιχώματα του κρατήρα με απρόβλεπτα αποτελέσματα ως προς το κεντράρισμα.
Αρκετά άκαμπτα και με κατάλληλη μύτη, είναι σίγουρα τα κεντροτρύπανα (spot drill). Είναι άλλωστε κατασκευασμένα για αυτήν ακριβώς τη χρήση! Δεν είναι καθόλου τυχαίο που τα κεντροτρύπανα είναι διαθέσιμα σε 120° και 140°, ώστε να εξυπηρετούν τρυπάνια 118° και 135° αντίστοιχα.
Μεγάλη σημασία έχει, το κεντροτρύπανο να μείνει ρηχά στην επιφάνεια, τόσο ρηχά ώστε ο κρατήρας να είναι μικρότερος σε διάμετρο από την ονομαστική διάμετρό του!
Το λάθος που κάνουν πολλοί, ακόμη και έμπειροι τεχνίτες είναι ότι χρησιμοποιούν κεντραδόρο (μάλλον επειδή απλά είναι έτσι κι αλλιώς διαθέσιμος) για ποντάρισμα. Οι κεντραδόροι όμως, προορίζονται για διάνοιξη κρατήρα 60°, συνήθως για υποστήριξη κατεργασίας με κάποια σταθερή ή περιστρεφόμενη πόντα σε τόρνο. Οι 60° δεν είναι κατάλληλες για το σωστό κεντράρισμα των κοινών τρυπανιών, για τους λόγους που αναφέρονται νωρίτερα.
Βέβαια, το μικρής διαμέτρου τρυπανάκι “πιλότος” στο μπροστινό άκρο του κεντραδόρου, είναι σχεδόν πάντοτε 118°. Και πάλι όμως, οι 118° σε συνδυασμό με την πολύ μικρή διάμετρο του πιλότου κρίνονται επίφοβες για χρήση πονταρίσματος.
Τώρα, επειδή οι έμπειροι θα σκεφτούν, ή και θα πουν, “δηλαδή εμείς που τρυπάμε πενήντα χρόνια με κεντραδόρο, κριτσίνια σπάμε;” απαντώ όχι. Δεν σπάτε κριτσίνια. Τρύπες κάνετε...
Ωστόσο, η ακρίβεια του εκάστοτε τελικού προϊόντος δεν είναι τίποτε περισσότερο από το “άθροισμα” των σφαλμάτων όλων των επιμέρους κατεργασιών. Συνεπώς, η ταπεινή μου προσέγγιση σε κάθε εργασία (και εφόσον το κόστος και ο χρόνος το δικαιολογούν) είναι πως “όπου μπορώ να μειώσω το σφάλμα, το μειώνω”.
Στη φωτό από αριστερά προς τα δεξιά, βλέπουμε κάποια από τα κεντροτρύπανα που χρησιμοποιώ πιο συχνά:
1. 6mm HSSE της Maykestag σε 120°
2. 8mm HSSE της Maykestag σε 120°
3. 16mm HSSE της Atorn σε 120°
4. 6mm HSSE της Benman σε 120°
5. 8mm HHS κινέζος με επίστρωση TiN σε 120°
6. 6mm solid carbide κινέζος σε 120°
7. 6mm solid carbide της Stock σε 140°
Σε δεύτερο πλάνο (πίσω), ένας ρωσικός κεντραδόρος 60°. Εμφανώς διαφορετικό εργαλείο και για διαφορετική χρήση.
Αξίζει να σημειωθεί πως τα solid carbide εργαλεία καλό είναι να μην πιάνονται σε κλασικό τσοκ τρυπανιών, αλλά σε τσιμπίδι, αφού αφού υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να προκαλέσουν ζημιά στις σιαγόνες του τσοκ.
Το τελευταίο κεντροτρύπανο της Stock, είναι σχετικά δυσεύρετο, αλλά απαραίτητο όταν πρόκειται να χρησιμοποιηθούν τρυπάνια 135°, αρκετά συχνή γεωμετρία σε τρυπάνια κοβαλτίου!